خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سلسله فکر را در ره دانش بکشتا برسی منزلی کان نبود محرمش
۲
چونکه بدانجا رسی باده عرفان بنوشپس ز پی معرفت ذوق محبت بچش
۳
نور محبت چو تافت بر دل و بر جان توبادهٔ ناب ازل از خم وحدت بکش
۴
در ره عشق حبیب تا بتوانی بکوشمحنت اگر رو دهد تا بتوانی بکوش
صفحهٔ ۱ از ۳