خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که میجویی برون از خویشتن دلدار خویشدر درون جان توست از خویشتن جو یار خویش
۲
پردهٔ دلدار تو جویای دلدار تو استجستجو بگذار تا بینی رخ دلدار خویش
۳
گر نداری تو بصر وام کن از وی بصرتا ببینی در درون جان خود دلدار خویش
۴
از گل رویش درون خویش را گلزار کنزین گلستان‌ها گذر کن باش خود گلزار خویش
صفحهٔ ۱ از ۳