خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب عمر این سراید در سماعمیروم ای عیش جویان الوداع
۲
هر کرا باز است گوش هوش جانمیکند این نغمه از عمر استماع
۳
هر که او زین نغمه باشد بهره‌ورباشدش از زندگانی انتفاع
۴
جان من در کارسازی سعی کندم بدم بانگ رحیل است و وداع
صفحهٔ ۱ از ۳