خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نحم خیالت گردد چو طالعدر چرخ آیند اهل صوامع
۲
رو مینماید دل می‌ربایدلیکن نپاید چون برق لامع
۳
آن هم بوقتی بر نیک بختیکو کرده باشد رفع موانع
۴
گه دل رباید گه جان فزایدگه غم زداید دارد منافع
صفحهٔ ۱ از ۲