خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلق را زیر گنبد دوارچشم‌ها کور و دیدنی بسیار
۲
جور او کش از آنک شورش دلنور چشمست یا اولوالابصار
۳
بر دو دیده نهم غمت کاین دردداروی خاص خسرویست به بار
۴
باغ جان خوش ز سنگ بارانستما نخواهیم قطره سنگ ببار
صفحهٔ ۱ از ۲