خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هی نیاری بر زبان حرف دروغحیف باشد زان دهان حرف دروغ
۲
من چو با تو راستم تو راست باشتا نباشد در میان حرف دروغ
۳
آن اشارات دروغینت بس استنیست حاجت در میان حرف دروغ
۴
نکته باریک گویم عذر آنگرچه آید زان دهان حرف دروغ
صفحهٔ ۱ از ۲