خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز عشق جوی کرامت ز عشق جوی شرفبغیر عشق نباشد رهی بهیچ طرف
۲
بغیر عشق مکن هیچ کار اگر بکنیغرامتست و ندامت تحسر است واسف
۳
بعشق کوش که فخر است عشق مردانرامفاخران نرسد شان بغیر عشق صلف
۴
بکوش تا که کند عشق رخنه در دل توز سینه ساز برای خدنگ عشق هدف
صفحهٔ ۱ از ۲