خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهرزه شیفته شد دل بهر خیال دریغنبرد ره بتماشای آن جمال دریغ
۲
بسوی عشق حقیقی نیافتیم رهیفدای دوست نکردیم عمر و مال دریغ
۳
ببوم سینه نکشتیم تخم مهر و وفانخورد هیچ دل ما غم مآل دریغ
۴
خیال وصل بسی پخت این دل پر شوربدست هیچ نیامد از آن خیال دریغ
صفحهٔ ۱ از ۳