خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تو در لطف و نکوئی طاقرحم کن بر اسیر قهر فراق
۲
بتو دادیم امیدها هر چنددر بدی کرده‌ایم استغراق
۳
هم تو ما را نگاه دار از خودما لنا منک ربنا من واق
۴
کاری از دست ما نمی‌آیدهم تو کن کار ما توئی خلاق
صفحهٔ ۱ از ۳