خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که هستی بنور هستی طاقاحی من احرقته نار فراق
۲
لطف کن جامی از شراب وصالسوختند از فراق تو عشاق
۳
ارنا من لقائک المیموننظره بالعشی و الاشراق
۴
می‌توانی که زنده گردانیبوصال آنکه را کشی ز فراق
صفحهٔ ۱ از ۳