خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم توئی راحت جانم ای عشقهم توئی درد و غمانم ای عشق
۲
هم توئی حاصل و محصول دلمهم توئی جان و جهانم ای عشق
۳
هم توئی مایهٔ سوداگریمهم توئی کار و دکانم ای عشق
۴
هم توئی اصل وجود و عدممهم توئی سود و زیانم ای عشق
صفحهٔ ۱ از ۳