خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوی گلزار هوست قصه عشقمیبرد سوی دوست قصهٔ عشق
۲
میکشد رفته رفته جان از تنمغز گیرد ز پوست قصهٔ عشق
۳
ای که صد چاک در دلست تراچاک دلرا رفوست قصهٔ عشق
۴
هست در ذکر حق نهان مستیمی حق را کدوست قصهٔ عشق
صفحهٔ ۱ از ۳