خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق که بود غلام معشوقسرمست علی‌الدوام معشوق
۲
از خویشتنش خبر نباشددایم مست مدام معشوق
۳
مستی نکند ز آب انگورمستیش همه ز جام معشوق
۴
برخواسته از سر دو عالمپابنده شده بدام معشوق
صفحهٔ ۱ از ۳