خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گذر کن ز بیغولهٔ نام و ننگبشه راه مردان درآبی درنگ
۲
رسوم سفیهان ابله بمانکه رسم سفیهان کند کار تنگ
۳
فراخست و هموار راه خرددر اینراه نه خار باشد نه سنگ
۴
بدست آوری گر تو میزان عقلنباشد ترا با خود و غیر جنگ
صفحهٔ ۱ از ۳