خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از کش مکش خرد بتنگ آمدهاموز نام پسندیده بننگ آمدهام
۲
از بس که ز خویش ناخوشیها دیدمبا خویش چو بیگانه بجنگ آمدهام
۳
تا دیو فکنده دام افتاده بدامتا نفس گشاده کف بچنگ آمدهام
۴
یکذره نماند نور اسلام بدلگوئی که بتازه از فرنگ آمدهام
صفحهٔ ۱ از ۲