خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بوی می عشق برنگ آمده‌امباز شه عشق را بچنگ آمده‌ام
۲
کی باشد عاشقی دچارم گردداز صحبت عاقالان بتنگ آمده‌ام
۳
شد خسته بخار زهد اول قدممره را همگی بپای لنگ آمده‌ام
۴
مقصد بنگر ز سختی راه مپرسدر هر قدمی پای بسنگ آمده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲