خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من دیوانه گرد هر پری‌رخسار می‌گردمبه بوی آن گل خود رو دین گلزار می‌گردم
۲
جهان را سربه‌سر مست از می توحید می‌بینمگهی کز بادهٔ غفلت دمی هشیار می‌گردم
۳
طواف کعبه گر حاجی کند یک بار در عمریمن دیوانه هر ساعت به گرد یار می‌گردم
۴
گهی از شوق روی او ره گلزار می‌پویمبه یاد نرگسش گه بر در خمار می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۴