خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن نیم که توانم ز تو جدا باشمجدا شوم ز تو در معرض فنا باشم
۲
بغیر سایهٔ لطف تو جای دیگر هستجدا اگر ز تو باشم بگو کجا باشم
۳
خدایرا مپسند ای تو زندگانی منکه یکنفس بفراق تو مبتلا باشم
۴
جدا ز تو زیم ارمن تنی بوم بیجانو گر بیاد تو میرم ابوالبقا باشم
صفحهٔ ۱ از ۳