خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدوست حال دل سوگوار را چه نویسمبیار غار خود احوال غار را چه نویسم
۲
بروز عید خود آن مایهٔ سرور و سعادتحکایت غم شبهای تار را چه نویسم
۳
غم فراق عزیزان فزون ز حد شمار استچگونه عرض کنم بیشمار را چه نویسم
۴
ز دست رفت مرا کار و بار تا تو برفتیبجان کار غم کار و بار را چه نویسم
صفحهٔ ۱ از ۳