خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من این زهد ریائی را نمیدانم نمیدانمرسوم پارسائی را نمیدانم نمیدانم
۲
دل من مست جانانست و جانانش همی بایدبهشت آن سرائی را نمیدانم نمیدانم
۳
وصال دوست می‌باید مرا پیوسته روز و شبمن این رسم جدائی را نمیدانم نمیدانم
۴
زخود یکتا شدم خود را ز دوش خویش افکندممن این دلق دو تائی را نمیدانم نمیدانم
صفحهٔ ۱ از ۳