خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
انتم الشمس و القمر منکم السمع و البصرنظر القلب فیکم بکم ینجلی النظر
۲
قلتم الصبر اجمل صبر العبد ما انصبرنحن ابناء وقتنا رحم الله من غبر
۳
قدموا ساده الهوی قلت یا قوم ما الخبرخوفونی بفتنه و اشاروا الی الحذر
۴
قلت القتل فی الهوی برکات بلا ضررجرد العشق سیفه بادروا امه الفکر
صفحهٔ ۱ از ۳