خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو کوتا که حرز جان کنمبعد از آن جان و دلش قربان کنم
۲
همتی کو تا بظلمت در رومجست و جوی چشمه حیوان کنم
۳
هست انبان معانی در دلمهر چه یابم اندرین انبان کنم
۴
شکر لله دید سرم داده‌اندسر فرازم سیر در قرآن کنم
صفحهٔ ۱ از ۲