خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیوسته خستهٔ غم یارم چه‌سان کنمدر عشق آن نگار فکارم چه‌سان کنم
۲
موئی شدم ز حسرت موی میان اوموئی از او بدست ندارم چه‌سان کنم
۳
بستم دلی در او و گسستم ز غیر اواز بزم وصل او بکنارم چه‌سان کنم
۴
چون من گدای را ره وصلش نمیدهندتاب فراق دوست ندارم چه‌سان کنم
صفحهٔ ۱ از ۳