خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر دل به عشق من دهی بهر تو دلداری کنمور تن بحکم من نهی جان ترا یاری کنم
۲
مستی شود گر آرزوت از عشق خود مستت کنممخمور اگر باشی ترا از غمزه خماری کنم
۳
یاری اگر خواهی جلیس من باشمت یار و انیسخواهد دلت گر گفتگو بهر تو گفتاری کنم
۴
چشم دلت روشن شود خار گلت گلشن شودچون روی سوی من کنی من هم ترا یاری کنم
صفحهٔ ۱ از ۳