خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غره وجه سلبت قلب جمیع البشرضاء بها اذ ظهرت باطن لیل کدر
۲
انی وجدت امراه اوصفه تملکهماو قمراء محتجباء تحت حجاب الفکر
۳
داخله خارجه شارقه بارقهصورتها کالبشر خلقتها من شرر
۴
حین نأت تنقصنی حین دنت ترقصنیکادسنا برقتها یذهب نور البصر
صفحهٔ ۱ از ۲