خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو عشق کو سودای عشق تا در جهان غوغا نهمکو مستیی تا غلغلی در گنبد مینا نهم
۲
کو سوزشی تا شورشی اندر ملایک افکنمفرپاد لا علم لنا در عالم بالا نهم
۳
ساقی بده تا تر کنم از می دماغ پختهٔمشتی از این خامان خشک در بوتهٔ سودا نهم
۴
سر مست از مقراض لا سازم دو عالم از فناو آنگاه نقد هر دو کون در مخزن الا نهم
صفحهٔ ۱ از ۲