خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکوی یار بی‌پروا گذشتیمدل آنجا ماند و ما ز آنجا گذشتیم
۲
غلط کی میتوان ز آنجا گذشتنمگر ما بیخود و بی ما گذشتیم
۳
نه ما ماند و نه سر ماند و نه پا ماندهم از ما هم ز سر هم پا گذشتیم
۴
چو از یار حقیقی بوی بردیمز هر گلدستهٔ رعنا گذشتیم
صفحهٔ ۱ از ۳