خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیمگوش بر هر چه نهادیم حدیث تو شنیدیم
۲
مردمان چشم گشودند و ندیدند به جز غیرما ببستیم دو چشم و بجمالت نگریدیم
۳
لوح دلرا که بر آن نقش و نگار دگران بودپاک شستیم و بر آن صورت خوب تو کشیدیم
۴
حسن خوبان فریبنده ز دریای تو موج استابروی همه از حسن روانبخش تو دیدیم
صفحهٔ ۱ از ۳