خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیائید یاران بهم دوست باشیمهمه مغز ایمان بی پوست باشیم
۲
نداریم پنهان ز هم عیب هم راکه تا صاف و بیغش بهم دوست باشیم
۳
بود عیب ما و شهادت برابرقفا هم بطوری که در روست باشیم
۴
بود دوستی مغز و اظهار آن پوستچه حیفست ما حامل پوست باشیم
صفحهٔ ۱ از ۵