خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون یار ما تو باشی ز اغیار فارغیمچون کار ما توئی ز همه کار فارغیم
۲
از تو چه خرمیم غمی را مجال نیستباشد چه غم غم تو ز غمخوار فارغیم
۳
چون دوستدار ما توئی از دشمنان چه باکچون هست لطف توز ستمکار فارغیم
۴
چون مکرهای خیر تو هست از برای مااز شر مکر حاسد و مکار فارغیم
صفحهٔ ۱ از ۳