خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر شود روزی شبی کان ماهرا مهمان کنیمخویش را در مطبخ مهمانیش قربان کنیم
۲
نیست ما را منزلی شایستهٔ او غیر دلخانهٔ دلرا بشمع روی او تابان کنیم
۳
نیست مقصد جز گداز عاشقان معشوق رانزد او دلرا کباب و سینه را بریان کنیم
۴
ما حضر باید که باشد بر مراد میهمانهرچه او خواهد ز ما او را بآن مهمان کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲