خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیز تازین خاکدان بیرون رویمزین سرای مردگان بیرون رویم
۲
زنده گردیم از حیات جاودانزینجهان جان ستان بیرون رویم
۳
راست از هم صحبتیهای کجانهمچو تیری از کمان بیرون رویم
۴
تا شویم الا بما شاء را محیطزین محیط آسمان بیرون رویم
صفحهٔ ۱ از ۳