خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی باشد از جهان بدن سوی جان رویمزان نیز بگذریم ورای جهان رویم
۲
از تن به جان سوی جانان سفر کنیمطی مکان کنیم و سوی لامکان رویم
۳
شور و شغب کنیم پس پردهٔ صوروین راه را ز چشم خلایق نهان رویم
۴
کس دید و کس ندید به پریم زین قفستا کوه قاف جانت عنقا روان رویم
صفحهٔ ۱ از ۲