خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در حریم قدس جانرا نیست بار از ننگ تنننگ تن یا رب بیفکن از روان پاک من
۲
بخیه تا کی بر تن بر حیف خود خواهیم زدکی بود کز دوش جان افتاده باشد بار تن
۳
نی غلط کردم که بی تن جان نمییابد کمالچند روزی بهر جان باید کشیدن رنج تن
۴
گر نبودی تن چسان جان علم و فصل اندوختیگر نبودی تن چسان جان در جنان کردی وطن
صفحهٔ ۱ از ۳