خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز نهار مکن ای جان این درد مرا درماناین درد مرا درمان زنهار مکن ای جان
۲
لطف ار کنی و احسان کن درد مرا افزونکن درد مرا افزون لطف ار کنی و احسان
۳
یکذره غم جانان خوشتر بود از صد جانخوشتر بود از صد جان یکذره غم جانان
۴
دردم ده و جان بستان ای منبع هر احسانای منبع هر احسان دردم ده و جان بستان
صفحهٔ ۱ از ۲