خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار آمد بهار آمد چمن شد پر گل و ریحاننگار آمد نگار آمد دو عالم شد درو حیران
۲
بهار آمد بهار آمد روانرا تازه کن ای دلنگار آمد نگار آمد بجانان زنده شو ای جان
۳
مفاتیح جنان آمد نعیم جاودان آمدنسیم جان جان آمد ز سوی روضهٔ رضوان
۴
نوید خرمی آمد ز بهر سینهٔ غمگینبرات خوشدلی آمد برای دیدهٔ گریان
صفحهٔ ۱ از ۲