خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای برون از سرای کون و مکانبرتر از هرچه میدهند نشان
۲
هم زبان از ثنای تو قاصرهم خرد در سپاس تو حیران
۳
ای منزه ز شبه و مثل و نظیروی مقدس ز نعت و وصف و بیان
۴
کوته از دامن تو دست قیاسقاصر از ساحت تو پای گمان
صفحهٔ ۱ از ۴