خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دل تنگ ما فضای جهانتیره شد از کشاکش تن و جان
۲
تن خراست و علف همیخواهدجان چو عیسی خدایرا جویان
۳
دل ما صورتان بی معنیدر میان دو ضد شده حیران
۴
کار هر روز ما نیاید راستیا غم جان خوریم یا غم نان
صفحهٔ ۱ از ۵