خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که درد مرا توئی درمانای که راه مرا توئی پایان
۲
کمر خدمتت بدل بستمهرچه گوئی بجان برم فرمان
۳
داده‌ام تن بخدمت تو بدلداده‌ام دل بطاعت تو بجان
۴
هرچه خواهی بیار بر سر منیکدمم از درت ولیک مران
صفحهٔ ۱ از ۳