خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با دل من جلو گلزار میگوید سخنصد زبان بگشوده از یک یار میگوید سخن
۲
بنگرید ای عاشقان بوی من و رنگ مرابو ز زلف و رنگ از رخسار میگوید سخن
۳
گل گشوده دفتری تا بنگرد اوراق راعندلیب از بر ز وصف یار میگوید سخن
۴
از مقام وصف لطفش گل حکایت می‌کنددر بیان شرح قهرش خار میگوید سخن
صفحهٔ ۱ از ۴