خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدایا مرا از من آزاد کنضمیرم بعشق خود آباد کن
۲
سرم را بیاد خودت زنده کنروان مرا منبع یاد کن
۳
بروی خودت باز کن دیدهامدلم را بنظارهات شاد کن
۴
خرابم کن از مستی و بیخودیوجودم بویرانی آباد کن
صفحهٔ ۱ از ۳