خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بغم خویش دل ما خوش کنخستگانرا بمدارا خوش کن
۲
از فلک هر چه بما می‌آیدتو گوارا کن و بر ما خوش کن
۳
دل ما را بقضا کن راضیخاطر ما به بلاها خوش کن
۴
من اگر قابلم ار ناقابلتو قبولم کن و بدرا خوش کن
صفحهٔ ۱ از ۲