خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی ز عصیان مرا پاک کندر اعمال شایسته چالاک کن
۲
چو بآبی بسر ریزم از بهر غسلدلم را چو اعضای تن پاک کن
۳
هجوم شیاطین ز دل دوردارقرین دلم خیل املاک کن
۴
شراب طهوری بکامم رسانسراپای جانرا طربناک کن
صفحهٔ ۱ از ۵