خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از هوس بگذر و دل پاک از آلایش کنترک باطل کن و جانرا بحق افزایش کن
۲
سر و تن را بزر و سیم چه می‌آرائیدل و جانرا بکمال و هنر آرایش کن
۳
بار دنیا که بصد رنج گرفتی بر دوشبیکی عزم بیفکن ز خود آسایش کن
۴
نان گندم بجوین جامهٔ نو ده بکهناز قناعت بستان زیور و پیرایش کن
صفحهٔ ۱ از ۳