خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقم فزون کن عقلم جنون کندلرا سراپا یکقطره خون کن
۲
دلدار من تو غمخوار من تواین نیم عقلم از سر برون کن
۳
هستی توانا بر هرچه خواهیرنج برون را درد درون کن
۴
دادم بعشقت از جان و دل دلخواهی بسوزان خواهیش خون کن
صفحهٔ ۱ از ۴