خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عمر من ایجان من ای جان و ای جانان منای مرهم و درمان من ایجان و ای جانان من
۲
هم شادی از تو غم ز تو زخم از تو و مرهم ز توجان بلاکش هم ز تو ای جان و ای جانان من
۳
تا در دلم کردی وطن جان نوم آمد بتنهم نو فدایت هم کهن ای جان و ای جانان من
۴
گاهی ز وصل افروزیم گاهی ز هجران سوزیمگاهی دری گه دوزیم ای جان و ای جانان من
صفحهٔ ۱ از ۲