خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صبا با یار سنگین دل بگوچون رسانیدی سلام من بگو
۲
مستحقم من زکوه حسن رالن تنالوا البر حتی تنفقو
۳
من اگر هرگز نیایم بر درتتو نگوئی که گدائی بود کو
۴
گر بمیرم در غم عشق تو منتو نخواهی کردم آخر جستجو
صفحهٔ ۱ از ۳