خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گه سوی طاعت روم گه سوی عصیان اومظهر لطفم من و مظهر غفران او
۲
گاه مرا لطف او بر در طاعت بردگه کشدم دست قهر جانب عصیان او
۳
در گنهم گاه عفو سوی جنان آوردگه بردم منتقم جانب نیران او
۴
گاه جمالش مرا بر سر شکر آوردگاه جمالم برد بر در کفران او
صفحهٔ ۱ از ۳