خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی از آنجهان بده بادهٔ جان سبو سبوتا بکشم بکام دل قوت روان سبو سبو
۲
بادهٔ جان روان کن از چشمهٔ سلسبیل حقتا بکشد بدوش جان هرکس از آن سبو سبو
۳
در تن از این جهان روان نیست بده شراب جانتا بگلوی ریزمش آب روان سبو سبو
۴
سوی من آی ای حبیب ساقی باقی طبیبتا بکشم از آن لبان شربت جان سبو سبو
صفحهٔ ۱ از ۳