خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید ذره‌ایست ز نور جمال توافلاک قطره‌ایست ز بحر نوال تو
۲
لذات هر دو کون ز جودت نشانهٔایجاد شمه‌ایست ز حسن نعال تو
۳
آفاق پرتویست ز اشراق کبریاغیب و شهادت آیت نور و ظلال تو
۴
آدم نمونه‌ایست ز مجموع خلق و امرخاتم نگین خاتم جاه و جلال تو
صفحهٔ ۱ از ۴